Podręcznik akademicki - no nie brzmi to wybitnie ciekawie, czy szczególnie lekko (chyba że ktoś jest lekturowym masochistom i bez powodu lubi sobie fundować takie atrakcje). Powiedziałabym, że to wybitnie ciężki kaliber lekturowy, w dodatku o cechach silnie przywodzących na myśl czasy szkół wcześniejszych (od podstawowej po średnią), gdzie na lekcję języka polskiego kazano coś przeczytać, by potem według klucza powiedzieć co auto miał na myśli.
Skrypty rekomendowane do przeczytania w ramach uzupełnienia lub wręcz nabycia wiedzy przed egzaminami zwykle nie są porywające, nie mają nawet wiele wspólnego z literaturą pisaną bardziej ludzkim językiem (jak np. w pracach popularnonaukowych, gdzie autor chce coś przekazać, a nie tylko pochwalić się przed światem własną elokwencją).
Dlatego też baaaaardzo miłym zaskoczeniem było dla mnie czytanie (później już wręcz wgryzanie się w tekst) Książki na przestrzeni dziejów pani Barbary Bieńkowskiej.
Prawda, naszpikowane to faktami, datami, nazwiskami, nazwami, wydarzeniami i innymi takimi (na tym jakby nie było polega historia), ale mimo tego nagromadzenia wiedzy wszelkiej, jest to coś co dobrze się czyta, nie doprowadza do odparowania mózgu po pierwszych dwóch stronach tekstu, za to w znacznym stopniu pozwala dociekliwym wzbogacić swoją wiedzę na temat ewolucji książki od form najbardziej pierwotnych, po dzisiaj znany kształt.
Jeśli Ktoś jest zainteresowany tematem - z przyjemnością polecam tą pozycję w celu uzupełnienia wiedzy ;)
Źródło ilustracji: http://www.bn.org.pl/download/image/1264769920.jpg
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz